پس از پيروزي انقلاب اسلامي در سال 1357 که کارگران در به ثمر رساندن آن نقش بسزائي داشتند اميد آن بود تا کارگران ايران با برپائي سنديکاهاي خود به يک زندگي انساني دست پيدا کند اما چنين نشد و به فاصله کمي تمامي تشکلهاي ايجاد شده مورد سرکوب قرار گرفتند و از ادامه فعاليت آنها جلوگيري به عمل آمد بطوري که اعضاي اين تشکلها دستگير و به زندانهاي طولاني محکوم شدند که نمونه آن رئيس سنديکاي کارگران شرکت واحد است که در آنزمان 5 سال تحمل کيفر کرد.
پس از دستگیری و زندانی کردن بخشی از اعضاء هیأت مدیره سندیکای هفت تپه متأسفانه اعمال فشار از جانب مقامات به کارگران و خانوادههای آنان افزایش یافته است. همکاران ما را از کار اخراج کردهاند و به خانوادههای آنان نیز گفتهاند که به دلیل افتتاح حساب و دریافت کمک مالی از طرف رئیس سندیکا هیچگونه مرخصی به کارگران زندانی تعلق نخواهد گرفت.
کارگران ایران روزگار سختی را از سر می گذرانند. وضعیت کارگران به اندازه ای نامساعد است که دریافت منظم حقوق و دستمزدها را باید رفته رفته امری استثنائی دانست. تازه آن حقوق ناچیز هم به اندازه ای است که نه می توان زندگی کرد و نه می توان مرد. حقوق بخور و نمیری که در بسیاری از کارگاهها همان هم پرداخت نمی شود. هر اعتراضی هم با سرکوب و دستگیری دولت و قوه قضائیه روبرو می شود.
دوستان وهم طبقه های عزیزم، مطالب زیر تنها گوشه کوچکی از دردها و آلام زندگی یکی از کارگران شرکت ریسندگی پرریس سنندج می باشد که اوایل سا ل 1388 پس ازهفت ماه سر دواندن از سوی کارفرما ودیگردستگا ههای دولتی برایش رقم خورد.
+ سایتهای دیگر
مهمترین عناوین
|
اخبار و گزارشها
|
مقالات
|
بیانیه ها و قطعنامه ها
|
فایلهای صوتی
|
اساسنامه اتحادیه
|
هیئت
مدیره اتحادبه |
آرشیو سایت قدیمی
|
تماس با ما
نقل مطالب با ذکر کامل منبع (
نام و آدرس سایت اتحادیه آزاد کارگران ایران ) آزاد است.